Compartir publicación:
FacebookXPinterestWhatsApp
El día de huelga y manifestación en Francia el 29 de septiembre, liderado por los bomberos contra los recortes presupuestarios para los trabajadores públicos, tuvo lugar dos días antes de que el gobierno anunciara su proyecto de presupuesto para 2027. A las manifestaciones en todo el país a las que asistieron cientos de miles de personas, se sumó una fuerza inesperada hace dos semanas: los estudiantes de secundaria que bloquearon sus escuelas y salieron a la calle. La policía detuvo más de 400 estudiantes de secundaria en un solo día.
Gazete Nisan habló con Fred Bailhau, miembro del Comité Ejecutivo de la Juventud de NPA Jeunes Revolutionaires (Juventud Revolucionaria del Nuevo Partido Anticapitalista) de la región de Gironde, sobre la movilización en Francia, los recortes presupuestarios, el movimiento estudiantil de secundaria, el movimiento sindical y la izquierda francesa tras el día de la huelga del 29 de septiembre. Compartimos la entrevista con nuestros lectores en varias partes. En esta primera parte abordamos el proceso que llevó al 29 de septiembre y la movilización de los estudiantes de secundaria. La entrevista continuará con una segunda parte sobre el movimiento sindical, la lucha salarial y las comisiones de huelga aquí.
Entrevista: Baran Mihaliç
Nisan: Recientemente fuimos testigos de una gran huelga y manifestación en Burdeos. La participación masiva de los estudiantes de secundaria fue especialmente notable. ¿Podrías resumir el proceso que llevó a este día de acción y la participación de los estudiantes de secundaria?
Bailhau: La movilización del 29 de septiembre comenzó con una llamada de los bomberos. Si bien los bomberos formaban uno de los pilares fundamentales del movimiento, participaron muchos trabajadores públicos e incluso algunos empleados del sector privado. También trabajamos para organizar las universidades en el proceso que llevó al 29 de septiembre. Sin embargo, lo más sorprendente fue la gran participación de los estudiantes de secundaria.
El movimiento en los institutos se desarrolló de manera completamente impredecible. Nadie esperaba algo así hace dos semanas. El 29 de septiembre no estaba planeado como una movilización juvenil o estudiantil. Pero el proceso nos llevó a un punto donde la movilización de los estudiantes de secundaria se fusionó con la huelga.
Nisan: ¿Cuáles fueron las razones y demandas que llevaron a los bomberos a la huelga? Escuchamos que algunos bomberos perdieron la vida en los últimos incendios forestales. ¿También tuvo esto un efecto?
Bailhau: En los últimos años, los bomberos han sufrido recortes presupuestarios muy grandes. Hace dos años, el gobierno realizó recortes de miles de millones de euros del presupuesto público y la lucha contra incendios también tuvo su parte en estos recortes. Los bomberos fueron dejados seriamente desprovistos tanto en cuanto a material como de personal.
There is an example that particularly angered senior firefighters. In forest fires, fire-fighting aircraft produced by a Canadian company and called "Canadair" by us are used. The French state was supposed to have 12 Canadairs, but only four of them could be used. So the state had only four Canadairs to fight fires. The planes are old, perhaps 30 years old; they do not work and constantly need maintenance.
On the other hand, Dassault, a company historically very close to the French state, produces fighter jets. The French state owns hundreds of Rafale fighter jets produced by Dassault, and these planes are also sold to Saudi Arabia, India, and many dictatorships. While Dassault produces new Rafales every month, the state cannot maintain enough Canadairs.So budget cuts are made with money given to the army and large companies.
According to the report of the Senate investigation committee, the French state provides 211 billion euros in public support to companies annually.Of course, as leftists, we attach great importance to the money given to the army, but the money the state gives to large companies is even greater.
A third element is debt. Politicians say that the state's debt needs to be repaid. France's debt is enormous, and they want to repay it with cuts in social spending. The state allocates huge amounts of money to debt repayment.
Nisan: Can we say that the budget issue is also at the center of the political crisis in France?
Bailhau: Yes. The first step of cuts was taken two years ago. Last year, because the government was in the minority in parliament, it could not pass its budget. After months of debates and prime ministers being dismissed one after another - we can say we saw four prime ministers in a year - the government finally managed to pass its budget with the support of the Socialist Party and the far right.
This year's budget also foresees a cut of about 5 billion euros, and what is cut are social spending: hospitals, universities, schools, fire fighting... This may seem like a small amount compared to the over 200 billion given to large companies by the state, but it corresponds to a very large amount in the lives of workers. September 29 was also exactly about these cuts: for firefighters, for teachers, for all public services...
"The Lycée movement is linked to the rejection of what society imposes on them"
Nisan: The most striking aspect of the movement was the lycées. What are the basic reasons and demands behind this strong participation of the lycées?
Bailhau: There was anger against budget cuts and the high cost of living, and the lycée movement broke out at the last moment. Therefore, it is difficult to describe the clear demands of the movement. I think this is linked to the fact that society today rejects what it imposes on lycées. A significant part of those who joined the movement are students from working-class families. There are also students from petty bourgeois backgrounds who joined the struggle, and that is a good thing.
One of the demands we heard was against school days extending from 8 in the morning to 6 in the evening. This is a very long day, and there are large gaps between lessons. Also, increasingly authoritarian rules are being imposed. One of these is the ban on mobile phones: now you have to hand over your phone when entering the classroom, and if the teacher sees you with a phone, they can take it from you. But what we heard most was that in lycées in working-class neighborhoods, even tables and chairs are not enough. Classes are very crowded.
Nisan: Do students directly feel the impact of budget cuts in schools? Are they experiencing the absence of some things?
Bailhau: Absolutely. In addition to lack of space, there is a huge shortage of staff. In a lycée with 2,000 students, there is only one nurse, and she is not always there. There are no psychologists, teachers are lacking.
Because salaries are very low, teaching is becoming an increasingly less preferred profession. The government was forced to reduce the training period required to become a teacher from five years to three last year to increase the number of teachers. Despite this, salaries are so low that teachers have almost become an insecure workforce. As the number of teachers decreases, teaching becomes even more difficult, which also drives people further away from the profession.
There is also this: many students, especially those from working-class backgrounds, chant "Free Palestine" at demonstrations and say they hate Netanyahu.
Nisan: Bunu sloganları ve pankartları biz de gözlemledik. Liseliler bütçe kesintilerinin geri alınmasını ve sosyal harcamaların artırılmasını istiyor. Öte yandan bu kesintiler, artan askeri harcamalarla ve savaş politikalarıyla doğrudan bağlantılı. Sence işçilerin ve liselilerin büyük çoğunluğu, kendilerinden kesilen paranın askeri harcamalara ve şirketlere aktarıldığının farkında mı?
Bailhau: Hayır, öyle düşünmüyorum. Örneğin Almanya’da liseliler arasında askerlik hizmetine karşı bir hareket var, Fransa’da ise yok. “Özgür Filistin” diyen liselilerin askeri bütçeye karşı olduğunu sanmıyorum. Birçok işçi ve bazı liseliler askeri bütçenin artırılmasını kötü bir şey olarak görmüyor. Orduya karşı çıkmak Fransız toplumunda oldukça azınlıkta kalan bir tutum.
Yine de örnekler var. Geçen yıl Marsilya’da liseliler bir araya gelip askeri bütçeye karşı bir gösteri düzenledi. Fransızcada “canon” kelimesi argoda “çok güzel” anlamına geliyor ama aynı zamanda “top” demek. Marsilyalı liseliler “Öğretmenlerimiz çok güzel, ama devletin topları öğretmen değil” diye bir slogan kullandılar.
Toplumda genel olarak hükümetin kötü olduğu, çünkü bütçeyi kötü yönettiği söyleniyor. Ben bunun bir yönetim meselesi olduğunu düşünmüyorum. Parayı kapitalistlere ve orduya vermek siyasi ve toplumsal bir tercih. Bütçe kapitalistler için gayet iyi yönetiliyor! Ama birçok insan Macron’un kötü bir yönetici olduğunu düşünüyor ve bu belki aşırı sağı da güçlendiriyor. Aşırı sağ “Bütçe kesintilerini iyi yöneteceğiz” diyor ki bu elbette bir yalan.
Bunun yanında liseliler askeri disipline karşı olma eğiliminde. Biz de liselilerle konuşurken bu noktayı öne çıkarmaya çalışıyoruz. Bazı liseliler “Kendimizi savunmamız gerekiyor” diyebiliyor ama askeri disiplinden nefret ediyorlar ki bu iyi bir şey. Biz de onlara kendimizi savunmak istiyorsak bunun orduyla olmayacağını söylüyoruz. Fransız ordusu esas olarak ülke dışında kapitalist çıkarları savunuyor.
“Durumu değiştiren asıl sürpriz liselilerin seferberliği oldu”
Nisan: 29 Eylül nasıl geçti, etkili bir grev oldu mu? Bordeaux’da ve diğer şehirlerde durum nasıldı?
Bailhau: Bence büyük bir gündü. Bordeaux’da yaklaşık 8 bin kişi vardı, bunların belki 800’ü liseliydi. Bordeaux gibi bir şehir için bu hem iyi hem değil. Greve katılmak isteyen itfaiyecilerin büyük kısmı Paris’teki eyleme gitti, bu yüzden Bordeaux’daki itfaiyeci sayısı çok azdı. Diğer şehirlerde de tablo benzerdi.
Çoğu sendikanın greve gerçek bir hazırlık yapmadığını düşünürsek, greve çıkanların sayısı oldukça iyiydi. Gösterilerde çok sayıda genç vardı. Durumu değiştiren asıl sürpriz liselilerin seferberliği oldu. Biz üniversitelerde aynı ölçüde insanı seferber etmeyi başaramıyoruz.
Nisan: Polisin liselilere oldukça sert müdahale ettiğini, bazı öğrencilerin hastaneye kaldırıldığını duyduk. Bunun da mücadeleyi etkilediğini düşünüyor musun?
Bailhau: Bence bu liselileri caydırma girişimiydi ama kesinlikle başarısız oldu.
Fransa Sivil Güvenlik filosundaki 12 Canadair CL-415’in yaş ortalaması 30’a yaklaşıyor. 2026 yazındaki yangınların en yoğun döneminde, 24 Temmuz’da filodan yalnızca 5 uçak kullanılabilir durumdaydı. (ed.n.)
Dassault Aviation 2026’da yaklaşık 28 Rafale, yani ayda ortalama üç uçak teslim etmeyi hedefliyor; üretimi 2030’a kadar ayda beş uçağa çıkarmayı planlıyor. (ed.n.)
Fransız Senatosu’nun kamu desteklerine ilişkin soruşturma komisyonunun 8 Temmuz 2025’te yayımladığı raporu, 2 bini aşkın destek mekanizması üzerinden şirketlere aktarılan kamu kaynağının yıllık tutarını 211 milyar avro olarak hesapladı. (ed.n.)
Fransa’nın kamu borcu 2025 itibarıyla 3,3 trilyon avroyu aşmış durumda. (ed.n.)
Yorumlar
Henüz yorum yok.