Trump'ın Çöküşü Minneapolis'te Başladı

Amerikalı seçmenlerin MAGA'ya sert bir tepki vermesi beklenirken, durgunluğu değiştiren organize ve şiddetsiz hareketi unutmayın

Tuesday'nin ara seçimlerinde Donald Trump'a karşı çarpıcı bir reddetme işaretleri tüm işaretler bu yöne işaret ediyor. Demokratlar ulusal anketlerde liderlik konumuna geçmiş durumda, Trump'ın popülerliği tarihsel olarak en düşük seviyeye düşmüş ve hatta birçok eski destekçisi bile ona karşı duruyor.

Bu çöküşün nedenleri bolca var; artan fiyatlar'dan Trump'ın İran ile felaket savaşına kadar. Ancak, muhtemelen onun başkanlığının en önemli dönüm noktası olan Minneapolis'e yönelik askeri saldırısının yenilgisini unutmamalıyız.

Ocak ayında, Trump'ın yönetimi göçmenleri terörize etmeyi, direnci ezmeyi ve federal kuvvetlerin yerleşik halkın ve seçilmiş yetkililerin isteklerine rağmen Amerikan şehirlerini işgal edebileceği bir örneği kurmayı amaçladı. Bunun yerine, Washington'u utandırıcı bir geri çekilmeye zorlayan cesaret ve disiplinle hareket etti.

Politik sonuçlar anında geldi. Ocak ayının sonuna kadar, Reuters anketi Trump'ın genel onayının, bugüne kadar ikinci dönemindeki en düşük seviyesine düşerek %38'e düştüğünü buldu. Göçmenlik konusundaki onayı, daha önce en güçlü siyasi varlığı olanTrump, Minneapolis bu durumu Trump'ın imza haline getirdiği siyasi gücünü bir yük haline getirmeye yardımcı oldu.

Geriden bakıldığında, bu sonuç kaçınılmaz gibi görünebilir. Kesinlikle Trump'ın saldırıları o kadar aşırıydı, ajanları o kadar vahşiydi ve Renée Good ve Alex Pretti'nin öldürülmesi o kadar şaşırtıcıydı ki, ulusal bir tepkinin takip etmesi kaçınılmazdı?

Ama hiçbir şey önceden belirlenmemişti. Gerçekten de Trump ve danışmanlarının gerçek bir şansla çalışan bir planları olduğunu gösteren ikna edici kanıtlar var: Minnesota'yı sosyal bir patlamaya sokmak, kök tabakasının şiddeti ve mülk tahribatı ülkeyi kutuplaştırmak ve Trump'ın ulusal düzeyde muhalefete ve demokrasiye karşı baskısını artırması için bir bahane olarak hizmet edecek.

Benzer stratejiler, diğer zamanlarda ve yerlerde otoriter hükümetler tarafından işe yaramıştır. Minneapolis'te tuzağın başarısız olmasının nedeni hareketin olağanüstü yüksek düzeydeki organizasyonu ve şiddetsiz disipliniydi.

Tehdit

Geçen kış, ICE'nin (Göçmenlik ve Gümrük İdaresi) yönetim emirleri altında Minneapolis halkını bilinçli bir şekilde provokasyon yaptığını açıkça görülmektedir. Binlerce ağır silahlı ve az eğitilmiş federal ajan Twin Cities'e akın etti. Maske giymiş memurlar saldırgan baskınlar gerçekleştirdi, sakinleri tutukladı, yasal gözlemcilerle karşılaştı ve protestoculara kimyasal silahlar kullandı. 7 Ocak'ta ICE ajanı, 37 yaşındaki anne Renée Good'u vurarak öldürdü. Durumu yatıştırmak yerine Washington daha da ileri gitti.

13 Ocak'ta Trump uyarıdı Minnesota'ya, bir "CEZA VE İNTİKAM GÜNÜ" yaklaştığını. İki gün sonra ise, Minnesota yetkilileri ICE ile karşılaşılan supposed "profesyonel provokatörler ve isyancıları" durdurmadığı sürece tehdit etti ki İsyan Kanunu'nu (Insurrection Act) kullanacak.

Vatandaşlık ve Güvenlik Bakanı Kristi Noem, askeri müdahalenin tartışıldığını onayladı. Ve 18 Ocak'a kadar Pentagon, yaklaşık 1.500 aktif görevli asker için hazırlık emri verildi. Yönetim, ordunun sevk edilmesinin zeminini hazırlamaktaydı.

Bazı Beyaz Saray yetkililerinin olayların nasıl gelişmesini umduğunu da tahmin etmemiz gerekmiyor. 17 Ocak'ta Zeteo bildirdi ki, iki yönetici yetkili, Beyaz Saray içindeki figürlerin Minneapolis protestocularının önemli şiddet eylemlerini karşılayacağını kabul etti. Bir üst düzey yetkili, böyle bir şiddetin İsyan Kanunu'nu kullanmak için bir bahane sağladığı takdirde "onarlar" dediler.

Yani yaygın karışıklık Trump'un stratejisi için bir geri adım olmayacaktı. Tam olarak ihtiyacı olan bahane sağlayabilirdi.

Mantık açık ve basitti. Olağanüstü federal agresyon yoluyla karşılaştırmaları provokasyon yapın. Öfkeli protestocular ve topluluk üyelerinin yaygın şiddet veya mülk tahribatıyla intikam almasını bekleyin. Sonra hareketi kamu güvenliği için anarşik bir tehdit olarak tasvir edin, Amerikalıları düzen ihtiyacı etrafında toplayın ve federal askeri gücün benzer görülmemiş genişlemesini haklı gösterin.

Son açıklamalar yönetimin yöntemlerini daha da rahatsız edici hale getiriyor. WIRED bu hafta bildirdiği gibi, federal soruşturma memurları aktivist organizasyonları ve iletişim ağlarını olağanüstü bir ölçekte sızdırdı. On beş Minnesota aktivistiyle karşılaşılan federal suçlamaları temsil eden avukat Kevin Riach, mahkemede gizli ajanların organize gruplara katılırken katılımcıları suçlu eylemlere çekmeye çalışırken katıldığını savundu.

Strateji neredeyse irasyonel değildi. Araştırmalar, mülk tahribatının, hatta sınırlı bir ölçekte olsa bile, protestolar için halk desteğini keskin bir şekilde zayıflatabileceğini göstermektedir. Trump'un federal baskınla ilgili bir çatışmayı, sanılan gibi şiddet eğilimli solcular ve mavi-bentli şehir kaosu hakkında ulusal bir tartışmaya dönüştürmesi çok fazla çaba gerektirmezdi.

Good'un öldürülmesinin ardından Minneapolis'te sürdürülen isyanlar, yaygın vandalizmler ve ICE'ye veya yerel polis güçlerine yönelik saldırılar yaşandığını hayal edin. Ulusal tartışmanın kendisiyle ilgili olan şeyden uzaklaşarak Trump'un düzeni geri getirmesi ve hareketlerin mülk tahribatı ile şiddete karşı durması gerektiği yönünde bir tartışmaya ne kadar sürede dönüşeceği?

Minneapolis'in tuzmayı neden yemedi

Trump'un merkezi hata, ajanlarının yaratacağı öfkeyi hafife almamak değil, bu provokasyonu Amerika Birleşik Devletleri'nde en derinlemesine organize edilmiş ilerici metropol bölgelerinden birinde sahnelemekti.

Minnesota'da işçi hakları, göçmen hakları ve dini organizasyon geleneği açısından zengin, onlarca yıllık bir geçmiş bulunmaktadır. Unidos MN, ISAIAH, SEIU Local 26 ve Twin Cities öğretmen sendikaları gibi gruplar, yıllarca ilişkiler geliştirmiş, liderleri eğitmiş, reformlar kazanmış ve birlikte hareket etme kapasitesini inşa etmiştir. SEIU Local 26 Başkanı Greg Nammacher'in açıkladığı gibi, Ocak ayındaki direnişleri yılların hazırlığı olmadan başarılamazdı: "Eğer önceden bir kapasite inşa etmediyseniz, buna karşı çıkamazdık."

Bu organizasyonlar, Trump'un şartlarındaki şiddetli bir çatışmanın hareketin muhtemelen kayacağı bir durum olduğunu net bir şekilde görmüşlerdir. JaNaé Bates Imari, inanç tabanlı ISAIAH örgütünün ortak yürütme direktörü olarak, mülakatta The Dig'de şunları söyledi:

Minnesota'da yaşananların bir kısmı, federal hükümetin bizi belirli bir şekilde yanıt vermeye çalışmak için bizi rahatsız etmesidir. Ve Minnesota'nın her kesiminden insanlar, tuzmayı yemeyeceğimizi söyledik. … Olayların ortasında kimin barışçıl koruyucu olduğunu kimse karıştırmadı.

Kritik olarak, organizatörler sadece kendini tutma öğütlemekle kalmayıp, kendini tutmayı kolektif bir pratiğe dönüştürmek için örgütsel kapasite inşa ettiler.

Unidos, ICE operasyonlarının yasal gözlemi için kitle eğitimleri geliştirdi ve sonunda yaklaşık 30.000 kişiyi eğitti. ISAIAH yüzlerce rahibi eğitirken, müttefik gruplar binlerce kişiyi şiddetsiz sivil itaatsizlik konusunda eğittiler. Mahalle Sinyali sohbetleri başladı. Yerleşikler, göçmen baskınlarını belgelemek, düdük dağıtmak, evlerinde barınan aileleri desteklemek ve komşuları harekete geçirmek için organize oldular.

Gerçek bir tırmanışa yönelik baskılar vardı. Bazı protestocular polis memurlarına nesneler attı ve vandalizm vakaları yaşandı. Federal şiddeti tanık olan herkes, çatışmanın sınırları konusunda hemfikir değildi.

Ancak, "taktik çeşitliliği" hakkında stratejisiz sol normlarıyla kırarak, hareketin önde gelen organizasyonları, disiplinli şiddetsiz kitle eylemi hakkında kolektif normlar kurmak için gerekli ilişkileri ve meşruiyeti geliştirmişlerdi. Minnesota Star Tribune bildirdiği gibi, protestocular şüpheli bir bayrak yakıcıyla karşılaştı ve organizasyon sohbetlerine katılanlar şiddet öneren kişileri eleştirdi ve kovdu.

Ortak beklentileri yetiştirerek, katılımcıları eğiterek, provokasyonlara meydan okuyarak ve insanlara etkili alternatifler sunarak, Minneapolis hareketi ICE karşıtlarına öfkelendiklerini ifade etmekten daha güçlü bir şey yapmalarını sağladı.

Ocak ayının 23'ünde, Gerçeklik ve Özgürlük Günü eylemi sırasında donmuş hava koşullarında tahminen 75.000 veya daha fazla kişi Minneapolis'in merkezinde yürüyüş yaptı. Organizatörlere göre, iş durdurulmasına katılan işletmelerin yaklaşık bin tanesi vardı ve bunların büyük çoğunluğu küçük işletmelerdi.

Hareketin militan direnişi ve disiplini, dikkati ICE'nin Minneapolis'teki belgesiz topluluğa yönelik terörize etmesi üzerine tutmaya yardımcı oldu, ayrıca iki masum Amerikalının komşularını savunmak için ayakta durma cesaretinin kahramanlığına da odaklanmayı sağladı.

Renée Good ve Alex Pretti, adaletsizliğe karşı direnen ve hayatlarını feda eden sıradan insanlardı. Ancak ölümleri tek başına yönetimin saldırısını yenmek için yeterli olmayacaktı. Çünkü kitle şiddeti ve mülk tahribatını önlemeye bağlı organize bir hareket olmadan, katledilmeleri hangi tarafın karışıklıkdan sorumlu olduğu tartışmasında boğulabilirdi. Bunun yerine Trump olayların ve anlatının kontrolünü kaybetti.

Fransa'dan uyarı

Başka ne olabileceğini görmek için tamamen varsayımsal senaryolara güvenmemize gerek yok.

Fransa'nın bu sonbaharda yaşam maliyeti ve hükümete karşı büyüyen protestoları yakın zamanda endişe verici bir karşı örnek sundu. Eylül ayında kötüleşen eğitim koşullarına karşı yüksek lisans öğrencileriyle başlayan olaylar, ekonomik ve siyasi değişim talep eden sendikalar, Sarı Yelekler ve diğer grupları da içeren daha geniş bir harekete dönüştü.

Ama 17 Ekim'de ülke çapında devasa mitingler geniş şiddet ve tahribatla eşlik etti. Mağazalar Paris'te yağmalandı, kamu binaları saldırıya uğradı ve Marsilya'nın belediye binası vandalize edildi.

Şaşırtıcı bir şekilde, Le Mondehaber veriyor ki, istihbarat servisleri şiddet ve yağma riskinin yüksek olduğunu uyardıysa bile hükümet ülke çapında sadece yaklaşık 60.000 polis görevlendirmişti—normalden on binlerce kişi daha az.

17 Ekim'den önce ulusal tartışmanın büyük kısmı polisin baskısı ve protestocuların şikayetlerinin meşruiyeti üzerine odaklanmıştı. Sonrasında hükümet çatışmayı karışıklığa karşı bir savaş olarak yeniden çerçeveleme fırsatını kaçırmadı. Başbakan Sébastien Lecornu, radikal sol La France Insoumise'yi eleştirdi, sağdaki siyasetçiler ise daha sert polislik talep etti.

17 Ekim'deki olaylar sağ için bir hediyeydi. Sağcı lider Marine Le Pen'in yanıtları tüm büyük siyasi figürlerden en olumlu değerlendirmeleri aldı. Ve Ipsos anket buldu ki, Fransız katılımcıların %55'i sol parti La France Insoumise'nin gerginliklere ve şiddete katkıda bulunduğuna inanıyor.

Tarihçi Luca Provenzano'nun savunduğu gibi, karışıklığın yayılmasına izin vermek kendisi de oldukça etkili bir devlet stratejisi olabilir. Örneğin Fransa'nın Mayıs 1968 olaylarında yetkililer, öğrencilerin tırmanışı için alan yaratan daha kısıtlı bir polis duruşundan yüksek görünürlüklü baskıya kaydı. Sonraki İçişleri Bakanlığı değerlendirmesi, protestocuların aşırılıklarının düzeni desteklemeye yardımcı olduğunu sonlandırdı. Sağ tarafta kapsamlı bir seçim zaferi elde etti.

Fransa hükümetinin 2026 Ekim şiddetini bilinçli olarak gelişmesine izin verip vermediği henüz belirlenmedi. Ancak tehlike büyük bir komployu kanıtlamaya bağlı değildir. Bir devlet, bunu bilerek teşvik ederse ya da patladığında avantaj sağlarsa karışıklardan faydalanabilir. Bu tam olarak Minneapolis'in kaçtığı tuğaktır.

Önümüzdeki mücadele

Elbette Trumpizm tamamen yenilmiştir. Salı günü MAGA'nın ne kadar kötü kaybedeceğini bilmiyoruz ve belirleyici bir seçim eleştirisi otomatik olarak siyasi kovuşturmalarını, otoriter ambisyonlarını veya devam eden kitleli deportasyonları durdurmayacak.

Trump, bir sonraki hafta ya da 2028'de olumsuz seçim sonuçlarını manipüle etmek veya reddetmeye çalışabilir. Geniş çaplı karışıklığı tetiklemeye ve ardından gelen korkuyu baskılamayı haklı göstermek için tekrar başvurabilir.

Trumpizm'i ülke çapında yenmek ve ülkemizi dönüştürmek için büyük, kalıcı, karşılıklı organizasyonlar, mevcut üniversite eğitimli aktivistlerin ötesinde yeni katılımcılar, güvenilir liderler ve gerekirse hızlı, disiplinli şiddetsiz eylem başlatma yeteneğine ihtiyacımız olacak.

Renée Good ve Alex Pretti'ye saygı göstermenin ve Minneapolis halkının cesaretine ve fedakarlığına teşekkür etmenin en iyi yolu, elde ettikleri başarıdan ders çıkarmaktır. Kitlevi şiddetsiz direniş otomatik olarak gerçekleşmez; organize edilmelidir. Ve organize edildiğinde, dünyadaki en güçlü hükümet bile geri çekilmek zorunda bırakılabilir.

Daha fazla

• Chris Maisano'nun DSA'nın geleceği hakkında yazdığı mükemmel makaleye Dissent için bir cevap yazdım: "DSA, zaten organize olmuş bir sınıfa ulaşmayı başaramıyor; çok derinlemesine atomize olmuş bir sınıfı organize etmeye çalışıyor"

• İşte DSA'nın 2028'de AOC'ye başkanlık kampanyası yürütmeye doğru yaptığı hamle hakkında yeni makalem: "AOC'nin ne karar verirse versin, adaylığı için büyüyen baskı DSA içinde önemli bir kaymayı işaret ediyor. Üyelerinin giderek artan bir kısmı, kenarlardan öteye geçip demokratik sosyalizmi Amerikan hayatının önemli bir gücü haline getirmeye kararlı görünüyor"